Needs, studies and how you can't have everything you want

De examens zijn nog maar net begonnen of ze zijn alweer bijna voorbij. Dat is helemaal niet erg, zou het niet zijn dat ik na de examens nog een grotere beproeving moet ondergaan: mijn stage. Maar een beproeving mag ik het misschien niet noemen. Ik zie het meer als een uitdaging. Ik begrijp alleen niet goed waarom een opleiding voorziet in een spreiding van de stageperiode, terwijl de enige mogelijkheid bijna is om alles van stage (=30 studiepunten = 1800 werkuren) in het tweede semester te stoppen. PLUS les dan nog, ah ja!

Ik wil er volledig voor gaan, echt waar. Maar ik weet nu al, ik voel nu al, dat extra activiteiten heel moeilijk gaan worden. Ik wil foto's gaan trekken, Photoshop leren, ik wil tekenen, ik wil dingen uitwerken die in mijn hoofd opgekropt zitten en roepen om een leven buiten de schedel. De tijd ontbreekt me gewoonweg. Stom excuus, je kan tijd màken. Maar ik heb ook tijd nodig om aan sport te doen, en ik wil ook tijd uittrekken om bij mijn vrienden te zijn. Fysieke beweging en sociale contacten zijn toch de basisbehoeften, niet? Volgens Maslow komt zelfontplooiing pas op de laatste plaats in de behoeftebevrediging.


Maar misschien moet ik de zelfontplooiing maar in mijn stage zoeken. Voor fotografie en voor tekenen en alle andere zaken die ik wil doen, heb ik in mijn leven nog heel wat tijd. Voor alles zijn periode denk ik. Misschien is dat wel hetgene dat ik nu moet leren: aanvaarden dat alles wel op zijn tijd komt, en uitstel niet noodzakelijk afstel betekent als het iets is wat je echt wil doen.